Zaznacz stronę
JEZUS CHRYSTUS – MAHOMET KORANU?

JEZUS CHRYSTUS – MAHOMET KORANU?

JEZUS CHRYSTUS – MAHOMET KORANU?

Sam Shamoun

Wiele osób może nie być świadomych faktu ale termin Mahomet pojawia się w Koranie tylko cztery razy, a imię Ahmad pojawia się tylko raz. Muzułmanie założyli że wszystkie te słowa odnoszą się do ich proroka Mahometa.
Jednak nie wszyscy są przekonani że tak właśnie jest. NIektórzy wierzą że w przypadku słowa Mahomet mogą one odnosić się do Jezusa. Opierają się na założeniu że Pismo muzułmańskie mogło początkowo być heretyckim tekstem chrześcijańskim, który promował heterodoksyjny pogląd na Chrystusa.(1)

Zgodnie z tym poglądem Mahomet nie byłby imieniem własnym, ale rzeczownikiem opisowym odnoszącym się do Tego, którego należy najczęściej chwalić ponieważ słowo to można przetłumaczyć jako „uwielbiany”. Byłoby to zgodne z objawieniem biblijnym które głosi że całe stworzenie ma wielbić i czcić Mesjańskiego Króla czyli Jezusa Chrystusa:

Moje serce jest przepełnione dobrym tematem; Recytuję moją kompozycję o Królu; Mój język jest piórem gotowego pisarza… Twój tron, o Boże, jest na wieki wieków; Berło sprawiedliwości jest berłem Twojego królestwa. Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz zła; Dlatego Bóg, Twój Bóg, namaścił Cię olejkiem radości bardziej niż Twoich towarzyszy… Tak więc Król będzie bardzo pragnął Twego piękna; Ponieważ On jest twoim Panem, oddaj Mu cześć… Sprawię, że Twoje imię będzie wspominane przez wszystkie pokolenia; Dlatego ludzie będą Cię wysławiać na wieki wieków”. Psalm 45:1, 6-7, 11, 17

„ale wzrastajcie w łasce i poznaniu naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa. Jemu niech będzie chwała teraz i na wieki. Amen.” 2 Piotr 3:18

„Ale on, będąc pełen Ducha Świętego, spojrzał w niebo i ujrzał chwałę Bożą oraz Jezusa stojącego po prawicy Boga i rzekł: ‚Oto! Widzę otwarte niebiosa i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga!’” Dzieje Apostolskie 7:55-56

Mając na uwadze powyższe zamierzam przyjrzeć się czterem przypadkom w których używa się Mahometa i sprawdzić czy „Uwielbiany; czyli odniesienie do Chrystusa” lepiej tam pasuje. Zamiast użycie Imienia Mahomet czyli domniemanego proroka Islamu.

PIERWSZY PRZYKŁAD

Muhammad nie jest ojcem żadnego z waszych mężczyzn, lecz jest Posłańcem Boga i pieczęcią proroków. Bóg jest o każdej rzeczy wszechwiedzący! 33:40 Józef Bielawski

Porównaj
Według pism NT to Pan Jezus jest pieczęcią proroków, ponieważ doskonale wypełnia proroctwa i przykazania Boga:

„Nie starajcie się o pokarm, który ginie, ale o pokarm, który trwa do życia wiecznego, który wam da Syn Człowieczy, ponieważ Bóg Ojciec położył na Nim swoją pieczęć”. Jan 6:27

„Albowiem powiadam wam, co jest napisane, musi się jeszcze we Mnie wypełnić: ‚I został zaliczony do przestępców’. Zaprawdę, to, co jest napisane o Mnie, spełnia się”. Łukasz 22:37

Pan Jezus nie był ojcem żadnego mężczyzny ponieważ nigdy się nie ożenił i dlatego nigdy nie spłodził żadnych dzieci.

DRUGI PRZYKŁAD

A ci, którzy wierzą i którzy pełnili dobre dzieła, i którzy wierzą w to, co zostało objawione Muhammadowi – a to jest prawda od ich Pana – to On zgładzi ich złe działania i udoskonali ich ducha. 47:2 Józef Bielawski

Porównaj
Po raz kolejny natchnione przez Boga Pismo Święte poświadcza, że to objawienie Jezusa Chrystusa przynosi przebaczenie grzechów i przemienione życie:

„Wtedy Piotr rzekł do nich: „Pokutujcie i niech każdy z was będzie ochrzczony w imię Jezusa Chrystusa na odpuszczenie grzechów; i otrzymacie dar Ducha Świętego’” Dzieje Apostolskie 2:38

„Błagam więc was, bracia, przez miłosierdzie Boże, abyście składali ciała swoje ofiarą żywą, świętą, przyjemną Bogu, która jest waszą rozsądną służbą. I nie upodabniajcie się do tego świata, ale przemieniajcie się przez odnowienie swego umysłu, abyście dowiedli, jaka jest ta dobra, miła i doskonała wola Boża”. List do Rzymian 12:1-2

PRZYKŁAD TRZECI

Muhammad jest posłańcem Boga. Ci, którzy są razem z nim, są gwałtowni wobec niewiernych, a miłosierni względem siebie. Widzisz ich kłaniających się, wybijających pokłony, poszukujących łaski Boga i Jego zadowolenia. Ich znamię jest na ich twarzach, od śladów wybijania pokłonów. Taka jest ich przypowieść w Torze i taka jest ich przypowieść w Ewangelii: „Są oni jak ziarno zasiane, które wypuszcza kiełek i wzmacnia go, i staje się twardy, i trzyma się prosto na swoim źdźble, wprawiając w podziw siewców” – to, żeby przez nich doprowadzić do wściekłości niewiernych. Bóg obiecał tym spośród nich, którzy uwierzyli i pełnili dobre dzieła, przebaczenie i nagrodę ogromną. 48:29 Józef Bielawski

Porównaj
Nieprawdopodobne ale Koran cytuje przypowieść z Ewangeli Marka !

„I powiedział: ‚Królestwo Boże jest tak, jakby człowiek rozsiewał nasienie na ziemi, spał w nocy i wstawał za dnia, a nasienie kiełkowało i rosło, on sam nie wie jak. Bo ziemia sama z siebie wydaje plon: najpierw źdźbło, potem kłos, potem pełne ziarno w kłosie. Ale gdy zboże dojrzeje, zaraz założy sierp, bo nadeszło żniwo’” Marek 4:26-29

Następujący tłumacze muzułmańscy nie mieli problemu z przyznaniem, że wspomniany tekst Koranu w rzeczywistości odnosi się do przypowieści Marka:

Podobieństwo w Ewangelii mówi o tym, jak dobre nasienie jest zasiane i wzrastające stopniowo, przekraczając nawet oczekiwania siewcy: „ziarno ma wzrosnąć i wzrosnąć, nie wie jak; bo ziemia sama z siebie wydaje owoc; najpierw źdźbło, potem kłos, potem pełne zboże w ziemi”; MARK, iv 27-28 … (Yusuf Ali, The Holy Qur’an – Meaning and Translation, strona 1400, n. 4917; )

Ta przypowieść znajduje się w kazaniu proroka Jezusa, które zostało opisane w Nowym Testamencie, tak:

„I rzekł: Tak jest z królestwem Bożym, jak gdyby człowiek na wschód siał w ziemię: I spał i wstawał w nocy i we dnie, a nasienie miało wykiełkować i wzrosnąć, nie wie jak. Bo ziemia sama z siebie wydaje owoc; najpierw źdźbło, potem kłos, potem pełne zboże w kłosie. Ale gdy owoc zostanie wydany, natychmiast zakłada sierp, ponieważ nadchodzi żniwo [Por. Marka 4:26-29]. A on powiedział: Do czego przyrównamy królestwo Boże? albo z jakim porównaniem to porównamy? Jest jak ziarnko gorczycy, które, gdy jest zasiane w ziemi, jest mniejsze niż wszystkie nasiona, które są na ziemi; ale gdy jest zasiane, rośnie i staje się większe niż wszystkie zioła i pędy z wielkich gałęzi; aby ptactwo powietrzne mogło przebywać w jego cieniu [Por. Marka 4:30-32]”. Ostatnia część tego kazania znajduje się również w Ew. Mateusza 13:31-32. (S. Abul A’la Maududi, Znaczenie Koranu, tom V, tłumaczenie w języku angielskim przez AA Kamal, MA [Islamic Publications (Pvt.) Limited, 13-E, Shahalam Market, Lahore-8 Pakistan], strona 67, przyp. 56; )

W ten sposób mamy dodatkowe potwierdzenie że Koran faktycznie uznaje Ewangelie Marka jako autentyczne, natchnione objawinie od Boga! W świetle tego można śmiało twierdzić, że Mahomet odnosi się tutaj do samego Chrystusa jako do Często Wychwalanego.

PRZYKŁAD CZWARTY

Muhammad jest tylko Posłańcem. Posłańcy przeminęli już przed nim. Czy jeśli on umrze lub zostanie zabity, wy obrócicie się na piętach? A kto obraca się na piętach, nie zaszkodzi w niczym Bogu, lecz Bóg zapłaci tym, którzy są wdzięczni. 3:144 Józef Bielawski

Porównaj
Co ciekawe jedyny inny przypadek w którym Koran wspomina o zmarłych posłańcach z przeszłości, odnosi się bezpośrednio do Jezusa!

Mesjasz, syn Marii, jest tylko posłańcem, tak jak już przed nim byli posłańcy; a jego Matka była kobietą świętą. Oni oboje przyjmowali pożywienie. Popatrz, jak wyjaśniamy im znaki! Popatrz, jak oni potem się odwracają! 5:75 Józef Bielawski

Po raz kolejny trudno zaprzeczyć, że Mahomet nie jest właściwym imieniem dla islamskiego proroka późniejszej tradycji. Jest to raczej tytuł lub opisowy rzeczownik odnoszący się do Jezusa Chrystusa, który jest godny uwielbienia na wieki wieków.

AHMAD CZY DUCH ŚWIĘTY?

Dochodzimy teraz do imienia Ahmad, które pojawia się tylko raz w Koranie. Po raz kolejny czy jest to kolejne z imion Mahometa, jak twierdzi późniejsza tradycja. Czy też jest to kolejny przypadek opisowego rzeczownika, który niekoniecznie musi odnosić się do tak zwanego proroka muzułmańskiego?

Oto powiedział Jezus, syn Marii: „O synowie Izraela! Jestem wysłany od Boga do was, aby potwierdzić prawdziwość tego, co przede mną było zesłane w Torze, i zwiastować Posłańca, który przyjdzie po mnie, a którego imię – Ahmad!” Lecz kiedy on przyszedł z jasnymi dowodami, oni powiedzieli: „To są czary oczywiste!” 61:6 Józef Bielawski

Niektórzy tłumacze Koranu rozumieli to jako opis, a nie nazwę własną:

A kiedy Jezus, syn Maryi, powiedział: O synowie Izraela! Lo! Jestem posłańcem Allaha do was, potwierdzającym to, co było (objawione) przede mną w Torze, i przynoszącym dobrą nowinę o posłanniku, który idzie po mnie, a którego imię jest Wysławiony (ahmadu). A kiedy przychodzi do nich z jasnymi dowodami, oni mówią: „To jest zwykła magia.” S 61:6 Pickthall

Zamiast zakładać że Ahmad to inne imię tak zwanego islamskiego proroka, bardziej sensowne jest potraktowanie go jako opisu Ducha Świętego. Innymi słowy Jezus nie mówił o ludzkim proroku który miał przyjść po nim, ale raczej ogłaszał nadejście Ducha Świętego. Jako godnego wszelkiej chwały za bycie boskim posłańcem wysłanym, aby kontynuować dzieło które Chrystus rozpoczął gdy był na ziemi. Potwierdzają to nie tylko teksty Jana w których Pan Jezus mówił o zstąpieniu Ducha Świętego na jego naśladowców;

„Lecz Pocieszyciel, Duch Święty, którego Ojciec pośle w moim imieniu, on nauczy was wszystkiego i przypomni wam wszystko, co wam powiedziałem.” Jan 14:26

„Gdy jednak przyjdzie Pocieszyciel, którego ja wam poślę od Ojca, Duch prawdy, który wychodzi od Ojca, on będzie świadczył o mnie. Ale i wy będziecie świadczyć, bo jesteście ze mną od początku.” Jan 15:26-27

„Lecz ja mówię wam prawdę: Pożyteczniej jest dla was, abym odszedł. Jeśli bowiem nie odejdę, Pocieszyciel do was nie przyjdzie, a jeśli odejdę, poślę go do was. A gdy on przyjdzie, będzie przekonywał świat o grzechu, o sprawiedliwości i o sądzie. O grzechu, mówię, bo nie uwierzyli we mnie. O sprawiedliwości, bo idę do mego Ojca i już więcej mnie nie zobaczycie. A o sądzie, bo władca tego świata już jest osądzony. Mam wam jeszcze wiele do powiedzenia, ale teraz nie możecie tego znieść. Lecz gdy przyjdzie on, Duch prawdy, wprowadzi was we wszelką prawdę. Nie będzie bowiem mówił sam od siebie, ale będzie mówił to, co usłyszy, i oznajmi wam przyszłe rzeczy. On mnie uwielbi, bo weźmie z mojego i wam oznajmi. Wszystko, co ma Ojciec, jest moje. Dlatego powiedziałem, że weźmie z mojego i wam oznajmi.” Jan 16:7-15

Ale znajduje również potwierdzenie w samym Koranie w którym Duch Boży wyraźnie opisuje siebie jako posłańca. Kiedy objawia się Maryi pod postacią doskonale wyglądającego mężczyzny:

I wspomnij w Księdze Marię! Oto ona oddaliła się od swojej rodziny do pewnego miejsca na wschodzie. I oddzieliła się od nich zasłoną. Wtedy posłaliśmy do niej Naszego Ducha i on ukazał się jej jako doskonały człowiek. Powiedziała: „Szukam schronienia u Miłosiernego przed tobą, jeśli jesteś bogobojny.” On powiedział: „Ja jestem tylko posłańcem twego Pana, aby dać tobie chłopca czystego.” Ona powiedziała: „Jakże mogę mieć syna, kiedy nie dotknął mnie żaden śmiertelnik ani też nie byłam występną?” On powiedział: „Tak będzie! Powiedział twój Pan: To jest dla Mnie łatwe. Uczynimy z niego znak dla ludzi i miłosierdzie pochodzące od Nas. To jest sprawa zdecydowana!” 19:16-21 Józef Bielawski

Z powyższego punktu widzenia można wysunąć dość mocny argument, że Mahomet i Ahmad w Koranie nie odnoszą się do proroka islamu. Raczej Muhammad i Ahmad w tekście islamskim odnoszą się odpowiednio do Pana Jezusa i Ducha Świętego.
Przypisy końcowe

(1) Koran przedstawia dość niejasny i sprzeczny obraz Chrystusa. W niektórych miejscach mówi się, że Jezus jest tylko sługą, podczas gdy w innych tekstach jest wyraźnie przedstawiany jako preegzystująca Boska Istota, która stała się ciałem i pełni określone funkcje, które normalnie przypisuje się Bogu.