Zaznacz stronę
Czy Mahomet istntniał ? Ciąg dalszy

Czy Mahomet istntniał ? Ciąg dalszy

Czy Mahomet istniał ?

Pytanie o istnienie Mahometa nie jest bez znaczenia, jak wielu mogłoby pomyśleć na pierwszy rzut oka. Najpierw rozważmy przykład bliżej domu: przypadek Lindsay Mathis. Była amerykańską lekarką, która służyła w strefach wojennych podczas I wojny światowej i zmarła w 1938 roku. Przebywała pieszo setki mil, cierpiała głód i pragnienie, często znosiła nękanie ze strony pożądliwych mężczyzn. Jako bohaterka leczyła każdego z rannych żołnierzy, których spotkała. Niektórzy mówią, że była tak pobożna, że ​​dokonywała nadprzyrodzonych uzdrowień. Zmarła na trąd po leczeniu wielu osób z tą samą chorobą.

Znamy ją tylko z notatnika znalezionego w Nebrasce w 2010 roku w piwnicy opuszczonego domu. Notatnik jest rzekomo kopią innej kopii własnego pamiętnika Lindsay, który  zaginął. Kopie wykonały wnuki siostry Lindsay, Sary. Żadne zeznanie naocznego świadka ani żaden inny dokument nie wspomina o Lindsay Mathis. Czy naprawdę istniała? Nie mamy dowodów. Nie możemy powiedzieć na pewno. Właściwie to wymyśliłem całą tę historię. Nie było Lindsay Mathis. Moim celem w opowiadaniu tej historii jest zwrócenie uwagi na znaczenie wiarygodnych dowodów, takich jak relacja naocznego świadka czy współczesna dokumentacja zdarzenia.

A co z Mahometem? Kwestia jego historyczności jest kontrowersyjna. Oczywiście muzułmanie zdecydowanie wierzą w historycznego Mahometa, którego charakter, czyny i nauki są udokumentowane w licznych źródłach islamskich. Jednak te muzułmańskie źródła są na ogół późne (niektóre zostały napisane wieki po śmierci Mahometa) i pełne sprzecznych informacji o życiu Mahometa. Jest to jeden z powodów, dla których wielu niemuzułmanów wątpi w twierdzenia podawane przez źródła muzułmańskie, w tym w istnienie Mahometa.

W szczególności archeolog Yehuda Nevo (1932-92) twierdzi, że brak jest niezależnych dowodów na istnienie Mahometa. Nevo wnioskuje, opierając się na archeologicznej, epigraficznej i niemuzułmańskiej literaturze historycznej, że Arabowie byli poganami, a nie muzułmanami, kiedy podbili ziemie bizantyjskie wiele lat po śmierci Mahometa. Jeśli to prawda, to arabscy ​​przywódcy byli czcicielami bożków – a nie wyznawcami islamu, jak głosił ktoś o imieniu Mahomet – który dowodził armiami i podbijał ziemie chrześcijańskie. Nevo twierdzi, że po tym jak pogańscy dowódcy arabscy ​​podbili te ziemie, starali się przyjąć zestaw wierzeń podobnych do wierzeń podbitych, którzy w większości byli monoteistyczni. Nevo uważa to za jeden z powodów podobieństw między islamem, judaizmem i chrześcijaństwem. Podczas gdy wielu uczonych chwali rygorystyczne badania Nevo i solidną metodologię, którą zastosował, niektórzy uważają jego twierdzenia za radykalne, ponieważ istnienie Mahometa jest opisane w kilku współczesnych lub prawie współczesnych relacjach niemuzułmańskich.

Jednym ze sposobów zbadania historyczności Mahometa jest rozważenie źródeł napisanych przez ludzi, którzy mieszkali wokół Arabii podczas jego rzekomego życia (ok. 570-632). Jeśli źródła muzułmańskie zostały napisane zbyt długo po śmierci Mahometa, aby można je było uznać za wiarygodne, to co z tymi z VII wieku z Syrii, Egiptu, Persji itd.? Czy odnoszą się do osoby arabskiej, którą muzułmanie identyfikują jako swojego proroka? W pierwszych kilku dekadach po śmierci Mahometa źródła niemuzułmańskie przedstawiają Mahometa jako handlarza, monoteistycznego kaznodzieję, inicjatora podboju, króla, prawodawcę lub fałszywego proroka.

Dowody

Ostatnie badania akademickie zidentyfikowały pierwszą wyraźną wzmiankę o Mahomecie w niemuzułmańskim źródle, datowanym dokładnie na piątek 7 lutego 634 r. Ta wzmianka przypisywana jest Tomaszowi Prezbiterowi, żyjącemu w VII wieku na Bliskim Wschodzie: „Była bitwa między Rzymianami i Arabowie Mahometa…. Rzymianie uciekli, pozostawiając za sobą patrycjusza bryrdna, którego zabili Arabowie. Zginęło tam około 4000 biednych mieszkańców Palestyny, chrześcijan, Żydów i Samarytan. Arabowie spustoszyli cały region[ 1 ]. Kilka lat po śmierci Mahometa inny chrześcijański kaznodzieja napisał: „prorok, który pojawił się z [Arabami]” i określił go w negatywnych kategoriach: „On jest fałszywy, bo prorocy nie przyjdźają na rydwanach z uzbrojeni w miecze[ 2 ]. Wydaje się, że niemuzułmanie w całej Arabii słyszeli wieści o arabskim proroku, który był aktywny w bitwie. Co więcej, kazanie wygłoszone w 636 lub 637 (cztery lub pięć lat po śmierci Mahometa) przez patriarchę Jerozolimy Sofroniusza. Opisuje „okrucieństwa i zwycięstwa Arabów”, ponieważ „podbijają miejsca, których im nie wolno, plądrują miasta, dewastują pola, palą wsie, podpalają święte kościoły, obalają święte klasztory”[ 3 ]. Patriarcha Sofroniusz określił ich jako „mściwych i nienawidzących Boga” Arabów, „którzy obrażają krzyż, Jezusa i imię Boga, i których przywódcą jest Diabeł[ 3 ]. Co więcej, syryjskie dowody na Bliskim Wschodzie z roku 637 (ponownie pięć lat po śmierci Mahometa) wymieniają wyraźnie imię Mahometa i odnoszą się do faktu, że „oddziały arabskie zdecydowanie pokonały siły bizantyjskie” i że „wiele wiosek zniszczonych przez zabicie przez [Arabów] z] Mahometa[ 4 ]. Nie tylko pojawia się jego imię, ale jest również identyfikowane w powiązaniu z bitwami wojennymi i religijnym sprzeciwem wobec Boga czczonego przez podbitych chrześcijan.

Pozostaje pytanie czy Mahomet istniał? Odpowiedź jest nieuchwytna. To zależy, którego Mahometa masz na myśli. Powinniśmy odróżnić istnienie Mahometa od historyczności Mahometa. Niemuzułmańskie relacje historyczne – współczesne lub prawie współczesne życiu i karierze Mahometa – stanowią podstawę jego istnienia. Jednak nie tylko te relacje są skąpe, ale także kreują różne wizerunki Mahometa. Kiedy porównamy tych Mahometów z muzułmańskimi relacjami spisanymi wieki po jego śmierci, pozostaje mylący obraz arabskiego proroka i męża stanu. Dlatego, chociaż prawdopodobnie istniał Mahomet, jego historyczność jest przedmiotem dyskusji. (Ayman S. Ibrahim, Zwięzły przewodnik po Koranie [BakerAcademic, Grand Rapids, MI 2020], Część 1: Historia tekstu Koranu, 6. Czy Mahomet naprawdę istniał?, strony 17-20)

1. Robert Hoyland, Postrzeganie islamu takim, jakim widzieli go inni (Princeton: Darwin Press, 1997), strony 120.

2. Robert Hoyland, Postrzeganie islamu takim, jakim widzieli go inni (Princeton: Darwin Press, 1997), strony 57

3. Robert Hoyland, Postrzeganie islamu takim, jakim widzieli go inni (Princeton: Darwin Press, 1997), strony 72-73.

4. Michael Penn, Kiedy chrześcijanie po raz pierwszy spotkali muzułmanów: książka źródłowa najwcześniejszych pism syryjskich o islamie (Oakland: University of California Press, 2015), 22-24. (Tamże, strona 19)

Tłumaczenie Marek_P >> Źródło

Link do książki Roberta Hoylanda>> Tutaj <<